
DISKUSSION KAPITEL 4
4.I.9 Bemerkungen zur taxonom. Einteilung der Burkholderiaceae
Innerhalb der letzten Jahre hat eine taxonomische Neuordnung des Ralstonia-Genus
stattgefunden, in deren Folge
R. eutropha und R. metallidurans der Gattung Cupriavi-
dus
zugeschrieben wurden (Vandamme & Coenye, 2004; Vaneechoutte et al., 2004).
Den Veröffentlichungen nach handelt es sich bei
R. eutropha um ein Synonym des
schon früher beschriebenen
Cupriavidus necator (Makkar & Casida, 1987). Demnach
ordnen sich die Genome der
Ralstonia-Spezies aus Tab. 4.1 jetzt zwei verschiedenen
Gattungen zu:
Cupriavidus (C. necator N1, C. necator H16, C. necator JMP134,
C. metallidurans CH34) und Ralstonia (R. solanacearum GMI1000).
Da bisher keine Informationen über die Genomorganisation von
C. necator N1 im
Vergleich zu
R. eutropha H16 vorliegen, wurden beide Genome durch Pulsfeld-
Gelelektrophorese parallel aufgetrennt und miteinander verglichen (Abb. 4.4; S. Voll-
land, unveröffentlicht).
5,7
3,5
2,4 - 2,7
1,7 - 1,8
1,4
1,1
3,1
R. eutropha H16 C. necator N1
abcabcM1 M2
1
3
2
4
6
5
Abb. 4.4: Auftrennung genomischer DNA der Stämme R. eutropha H16 und C. necator N1
durch Pulsfeld-Gelelektrophorese. Es wurden jeweils drei gleiche Ansätze aufgetragen
(R. eutropha H16 und C. necator N1: a,b,c). Abkürzungen: M1 und M2, Längenmarker. Grös-
senangaben in Mbp. Zuordnung der DNA-Banden: 1, Chr.1 aus R. eutropha H16; 2, Chr.2 aus
R. eutropha H16; 3, pHG1 aus R. eutropha H16; 4, mutmaßliches Chromosom aus C. necator
N1; 5, mutmaßliches Megaplasmid 1 aus C. necator N1; 6, mutmaßliches Megaplasmid 2 aus
C. necator N1.
132
Komentáře k této Příručce